Pogo Structures: stocznia Mini 6.50 i klasy Class40 Verdier
Fundacja i rozwój
Stocznia Structures została założona w 1987 roku w Quimper przezChrystiana Bouroulleca, żeglarza oceanicznego, który przeszedł na budowę prototypów. W 1990 roku przeniósł się do Combrit Sainte-Marine (południowy Finistère), gdzie obecnie zajmuje teren o powierzchni około 7 000 m² z ponad 90 pracownikami. Christian Bouroullec wciąż stoi na czele stoczni, a jego synTanguy Bouroullec kieruje jej działalnością.
Nazwa handlowaPogo została przyjęta w 1995 roku wraz z uruchomieniem seryjnej produkcji Pogo 6.50, pierwszego Mini 6.50 w wersji seryjnej zaprojektowanego przez Pierre’a Rollanda. Między 1995 a 2002 rokiem z Combrit wyprodukowano 140 jednostek, a stocznia od tego czasu nierozerwalnie kojarzy się z klasą Mini.
Budowa i współpracujący architekci
Wszystkie elementy kompozytowe (kadłub, pokład, struktury wewnętrzne) są wytwarzane metodąinfuzji próżniowej. Kadłuby wyposażone są w dwie stery, deklarowane jako niezatapialne, charakteryzujące się wysokim stosunkiem szerokości do długości — bezpośrednie dziedzictwo kadłubów klasy Mini.
Stocznia współpracuje z czterema pracowniami projektowania jachtów, w zależności od programu:
- Pierre Rolland — Pogo 6.50 (1995, pierwszy Mini 6.50 w wersji seryjnej)
- Finot-Conq — historyczna gama jachtów turystycznych i Pogo 2 (Mini)
- Guillaume Verdier — Pogo 3 (Mini, 2014) oraz cała linia klasy Class40: Pogo S, S2, S3, S4, a następnie S4 V2 (2023)
- Sam Manuard i Bernard Nivelt — Pogo RC (2025), 10-metrowy jacht klasy IRC
