Yves Le Blevec

Dwudziestu dwóch lat w zespole Actual, od Mini 6.50 po Ultim

Yves Le Blévec pływał pod banderą Actual od 2001 do 2023, nigdy nie zmieniając struktury zespołu. Przeszedł wszystkie klasy regat morskich w tej ciągłości: Mini 6.50 na początku kariery w wieku 35 lat, Multi50 w latach 2000–2010, a następnie Ultim od 2016 roku. Długoletnia współpraca z jednym zespołem nie ma odpowiednika w środowisku.

Od Mini-Transat po oceaniczne regaty

Urodzony 15 lipca 1965 roku w Palaiseau, późno zaczął startować w regatach morskich: pierwszą Mini-Transat zaliczył w 2001 roku, mając 35 lat. Tego samego roku wygrał Transgascogne 6.50 w kategorii prototypów. W 2007 roku ponownie wystartował w Transgascogne i Transat 6.50 La Rochelle–Salvador, którą również wygrał w klasie prototypów.

W międzyczasie pływał jako załogant na maxikatach Bruno Peyrona: Orange w 2002 (Trophée Jules-Verne w 64d 8h 37min, ówczesny rekord czasu rejsu dookoła świata z załogą) oraz Orange II w 2005 (50d 16h 20min). Nie był wówczas sternikiem tych rekordów, tylko jednym z trzynastu członków załogi.

Multi50 Actual: dekada dominacji

Na trimaranie Multi50 w barwach Actual to okres najgęściej wypełniony w jego dorobku. Transat Québec–Saint-Malo w 2008 z Franckiem-Yves’em Escoffierem, potrójne zwycięstwo w Grand Prix de Douarnenez, Tour de Belle-Île i Vendée–Saint-Pétersbourg w 2010, Transat Jacques-Vabre 2011 z Samuelem Manuardem. W 2014 roku zajął 4. miejsce w Route du Rhum w klasie Multi50, a dwa lata później przeszedł do klasy Ultim.

Wywrócenie się przy Hornie

W 2016 roku przeszedł na Ultim Actual i zajął 3. miejsce w swojej pierwszej Transat w solówce. Rok później podjął próbę bicia rekordu czasu rejsu dookoła świata w kierunku przeciwnym (z zachodu na wschód). W nocy z 13 na 14 grudnia 2017 roku, na wysokości Hornu, doszło do zerwania ramy łączącej kadłub i trimaran wywrócił się. Ewakuacja śmigłowcem przez marynarkę chilijską, statek stracony. Zespół Actual później odkupił ex-Macif, przerabiając go na Actual Ultim 3.

Powrót: 3. miejsce w Brest Atlantiques 2019 z Alexem Pellą i Ronanem Gladu, 4. w Transat Jacques-Vabre 2021 z Anthonym Marchandem, 2. w Rolex Fastnet Race w tym samym roku, 5. w Route du Rhum 2022 na Actual Ultim 3.

Zmiana na stanowisku w 2023 roku

W styczniu 2023 roku, w wieku 57 lat, zakończył karierę zawodniczą i objął stanowisko dyrektora zespołu Actual. Anthony Marchand został sternikiem Actual Ultim 3. Projekt sportowy trwa, on zaś przeszedł na drugą stronę – do zarządzania.

Dorobek

• 2001 — 1. miejsce w Transgascogne 6.50 (prototyp)
• 2002 — Trophée Jules-Verne jako członek załogi na Orange (sternik Bruno Peyron): 64d 8h 37min, ówczesny rekord czasu rejsu dookoła świata z załogą
• 2005 — Trophée Jules-Verne jako członek załogi na Orange II (sternik Bruno Peyron): 50d 16h 20min
• 2007 — 1. miejsce w Transat 6.50 La Rochelle–Salvador (prototyp) i 1. miejsce w Transgascogne 6.50 (prototyp)
• 2008 — 1. miejsce w Transat Québec–Saint-Malo w klasie Multi50 Actual z Franckiem-Yves’em Escoffierem
• 2010 — 1. miejsce w Grand Prix de Douarnenez, 1. miejsce w Tour de Belle-Île, 1. miejsce w Vendée–Saint-Pétersbourg w klasie Multi50
• 2011 — 1. miejsce w Transat Jacques-Vabre w klasie Multi50 Actual z Samuelem Manuardem
• 2013 — 2. miejsce w Transat Jacques-Vabre w klasie Multi50 z Kito de Pavant
• 2014 — 4. miejsce w Route du Rhum w klasie Multi50, 1. miejsce w Armen Race
• 2016 — 3. miejsce w The Transat (Transatlantyk angielski) w solówce na Ultim Actual
• 2017 — Wywrócenie się na wysokości Hornu (13–14 grudnia) podczas próby bicia rekordu czasu rejsu dookoła świata w kierunku przeciwnym, zerwanie ramy łączącej kadłub, ewakuacja śmigłowcem przez marynarkę chilijską, statek stracony
• 2019 — 3. miejsce w Brest Atlantiques na Ultim z Alexem Pellą i Ronanem Gladu
• 2021 — 4. miejsce w Transat Jacques-Vabre z Anthonym Marchandem, 2. miejsce w Rolex Fastnet Race
• 2022 — 5. miejsce w Route du Rhum na Actual Ultim 3
• 2023 — Zakończenie kariery zawodniczej, objęcie stanowiska w zespole Actual