Pierwszy IMOCA zaprojektowany wspólnie przez VPLP i Verdier
Safran to IMOCA 60, który został zwodowany 6 sierpnia 2007 r., pierwszy projekt sygnowany przez VPLP i Guillaume Verdier w ramach współpracy architektonicznej. Marc Guillemot zwrócił się do obu biur projektowych pod koniec 2005 r.; grupa przemysłowa Safran zatwierdziła udział w grudniu 2005 r. Budowa rozpoczęła się we wrześniu 2006 r. w stoczni Larros w Gujan-Mestras (Zatoka Arcachonu), pod kierownictwem Thierry’ego Eluère, wybranego spośród trzech finalistów (CDK Technologies, JMV Industries, Multiplast) ze względu na zobowiązanie do niewykonywania równolegle innego kadłuba.
Architektura i charakterystyka techniczna
Projekt wyróżnia się ostrym załomem burtowym, pełnymi formami dziobowymi oraz zakrzywionymi, nośnymi płetwami. VPLP odpowiadał za ożaglowanie i pokład, Verdier za kadłub, appendices i strukturę.
- Długość: 18,28 m (60 stóp)
- Szerokość: 5,70 m
- Zanurzenie: 4,50 m
- Maszt: 29,50 m
- Wyporność: 8 ton
- Powierzchnia ożaglowania: 300 m² w forze, 650 m² w sile wiatru
- Budowa: 22 000 godzin, szacowany koszt 3 mln €
Osiągnięcia łodzi pod dowództwem Marca Guillemota (2007–2014)
- Transat Jacques-Vabre 2007 — 2. miejsce z Charles’em Caudrelierem (17 dni 3 godz. 31 min)
- Transat B to B 2007 — 5. miejsce
- Transat Anglii 2008 — 4. miejsce
- Vendée Globe 2008–2009 — 3. miejsce (95 dni 3 godz. 19 min), po przyznaniu bonifikaty 82 godz. przez jury za zmianę kursu Marca Guillemota w celu udzielenia pomocy Yannowi Elièsowi na Morzach Południowych
- Transat Jacques-Vabre 2009 — zwycięstwo z Charles’em Caudrelierem (15 dni 19 godz. 22 min)
- Mistrzostwa Świata IMOCA 2009 — tytuł mistrzowski
- Tour d’Espagne 2010 — zwycięstwo
- Route du Rhum 2010 — 3. miejsce
- Vendée Globe 2012–2013 — wycofanie się z powodu utraty miecza (patrz poniżej)
- Transat Jacques-Vabre 2013 — 2. miejsce
- Route du Rhum 2014 — 3. miejsce wśród IMOCA (13 dni 1 godz. 59 min), ostatni start łodzi pod banderą Safran
Vendée Globe 2012: utrata miecza 55 mil morskich od startu
Dnia 10 listopada 2012 r. o 17:45, około pięć godzin po starcie z Les Sables-d’Olonne, Safran utracił miecz w odległości 55 mil morskich od portu. Marc Guillemot dotarł do Les Sables-d’Olonne o własnych siłach. Ekspertyza przeprowadzona przez Verdiera i zespół Safran Sailing Team przypisała awarię zmęczeniu spoiny między głowicą a płetwą miecza, pogłębionemu przez powtarzające się uderzenia fal.
Łódź po Marcie Guillemocie
Sponsor przemysłowy Safran wycofał się z zaangażowania pod koniec 2014 r. Następnie łódź występowała pod innymi barwami, kontynuując starty na najwyższym poziomie przez dziesięć lat:
- Groupe Quéguiner – Leucémie Espoir (2015–2017) z Yannem Elièsem — 3. miejsce w Transat Jacques-Vabre 2015 z Charliem Dalinem, 5. miejsce w Vendée Globe 2016–2017 w czasie 80 dni 3 godz. 11 min
- Generali, następnie Monin (2017–2018) z Isabelle Joschke — wycofanie się z Route du Rhum 2018 z powodu złamania masztu
- MACSF (od 2019 r.) z Isabelle Joschke, przebudowany z foilsami i masztem skrzydłowym — 19. miejsce w Vendée Globe 2024–2025
