Standardowy zestaw sterowania elektronicznego Reactor 40™ bez GHC™ 20

Standardowy zestaw sterowania elektronicznego Garmin Reactor 40 Steer-by-Wire to centralne rozwiązanie zaprojektowane do integracji systemu autopilota o wysokiej precyzji. Przeznaczone jest wyłącznie dla jednostek wyposażonych w system sterowania elektronicznego i zapewnia niezbędne komponenty do responsywnego oraz niezawodnego sterowania sterem.

Nie, ten zestaw jest sprzedawany wyłącznie "bez GHC 20". Oznacza to, że nie zawiera dedykowanego wyświetlacza GHC 20. Konfiguracja i sterowanie autopilotem odbywa się poprzez kompatybilny chartplotter Garmin, który jest już podłączony do sieci NMEA 2000 na jachcie.

Ten system został zaprojektowany dla jednostek wyposażonych w elektroniczny układ sterowania (Steer-by-Wire). Zintegrowuje się z tego typu układem, zapewniając precyzyjną i niezawodną kontrolę steru.

Jednostka obliczeniowa kursu (CCU) jest głównym czujnikiem i sercem systemu autopilota Reactor 40 Steer-by-Wire. Jest niezbędna do obliczania kursu oraz wykrywania ruchów łodzi, zapewniając tym samym optymalne działanie autopilota.

System integruje się płynnie przez sieć NMEA 2000. Wszystkie kluczowe komponenty łączą się z tą siecią, umożliwiając komunikację z kompatybilnym chartplotterem Garmin w celu konfiguracji i sterowania.

Wybór zestawu bez wyświetlacza GHC 20 zapewnia większą elastyczność, zwłaszcza jeśli posiadasz już kompatybilny z nim wielofunkcyjny wyświetlacz Garmin (MFD). Pozwala to na optymalizację przestrzeni na stanowisku sternika oraz korzystanie z jednego interfejsu użytkownika do nawigacji i sterowania autopilotem.

Tak, Garmin zaleca, aby system autopilota został zainstalowany przez wykwalifikowanego instalatora systemów morskich. Wymagana jest specjalistyczna wiedza dotycząca komponentów układu sterowania hydraulicznego oraz systemów elektrycznych jednostek pływających, aby zapewnić prawidłowy montaż i uniknąć uszkodzenia łodzi.

Do instalacji zwykle będziesz potrzebować następujących narzędzi:

Wkrętaki krzyżakowe i płaskieOpaski kabloweZaciski kablowe wodoodporne (końcówki izolacyjne) lub koszulki termokurczliwe i pistolet termokurczliwyKlej morski (masa uszczelniająca)Kompas przenośny lub kieszonkowy (do testowania zakłóceń magnetycznych)Okulary ochronneWiertarka i wiertłaWiertło koronowe 90 mm (3,5 cala) lub narzędzie do cięcia obrotowego (do instalacji opcjonalnego sterowania)Obcinacze do kabli/ściągacze izolacjiŚruby montażowe są dostarczane z głównymi komponentami, ale możesz potrzebować innych, jeśli te nie pasują do Twojej powierzchni montażowej.

Aby zapewnić optymalne działanie, jednostkę CCU należy zamontować na sztywnej powierzchni. Należy ją oddalić od źródeł zakłóceń magnetycznych. Zachować minimalną odległość 60 cm (2 stopy) od stali, magnesów, kabli o wysokim natężeniu prądu oraz pomp pracujących w trybie przerywanym. W przypadku dużych magnesów, takich jak te stosowane w subwooferach, wymagana odległość wynosi 1,5 m (5 stóp). Najlepsze położenie to jak najbliżej środka obrotu łodzi, na linii symetrii kadłuba, nisko w kadłubie i nieco ku dziobowi.

Możesz użyć przenośnej busoli do sprawdzenia miejsca montażu. Trzymaj busolę w wybranym miejscu, a następnie przesuń ją o 15 cm w lewo, w prawo, w górę, w dół, do przodu i do tyłu względem tego miejsca. Jeśli igła busoli odchyli się o więcej niż 3 stopnie, występują zakłócenia magnetyczne i należy wybrać nowe miejsce.

Kabel jednostki CCU ma 3 metry (9 stóp) długości. Nie wolno go skracać. Jeśli jednostka obliczająca kurs nie może zostać zamontowana w odległości mniejszej niż 3 metry od systemu sterowania, dostępne są przedłużacze kabli u autoryzowanego dealera Garmin lub na stronie internetowej Garmin.

Moduł obliczeniowy kursu (CCU) oraz kompatybilny chartplotter Garmin muszą być podłączone do sieci NMEA 2000 za pomocą dołączonych złącz w kształcie litery T. Jeśli na jachcie nie ma jeszcze sieci NMEA 2000, można ją zbudować przy użyciu kabli i złącz dostarczonych w zestawie.

Alarmę systemu autopilota należy zainstalować w pobliżu głównego stanowiska sterowego. Można ją zamontować pod pulpitem. W razie potrzeby przewody alarmu można przedłużyć przewodem o przekroju 28 AWG (0,08 mm²).

Podczas podłączania kabla zasilającego bezwzględnie nie należy zdejmować wkładki bezpiecznikowej w obwodzie. Aby uniknąć ryzyka obrażeń lub uszkodzenia produktu spowodowanego pożarem lub przegrzaniem, odpowiedni bezpiecznik musi być zamontowany zgodnie ze specyfikacją techniczną produktu. Podłączenie kabla zasilającego bez odpowiedniego bezpiecznika powoduje unieważnienie gwarancji.

Ponieważ ten zestaw nie zawiera ekranu GHC 20, musisz użyć kompatybilnego chartplotera Garmin. Chartploter ten musi być podłączony do tej samej sieci NMEA 2000 co jednostka obliczeniowa kursu (CCU) autopilota, aby umożliwić konfigurację i sterowanie systemem.

Autopilot może korzystać z różnych źródeł prędkości:

Licznik obrotów — NMEA 2000 lub własny: Jeśli ster kierunku dostarcza danych o obrotach silnika lub podłączono kompatybilne z NMEA 2000 silniki.GPS: Jeśli brak danych o obrotach. Garmin zaleca użycie zewnętrznej anteny GPS dla wiarygodnych i precyzyjnych informacji o prędkości.Brak: Jeśli żadna z powyższych opcji nie jest dostępna. Garmin sugeruje jednak podłączenie licznika obrotów przez NMEA 2000 lub użycie zewnętrznej anteny GPS, jeśli wydajność z tą opcją jest niezadowalająca.

Początkowa konfiguracja autopilota odbywa się poprzez szybką sekwencję uruchomienia. Jeśli nie uruchamia się automatycznie, można ją ręcznie wystartować z menu kompatybilnego chartplottera Garmin. Sekwencja ta korzysta z dwóch głównych asystentów: Kreatora Dokowania (Dockside Wizard) i Kreatora Prób na Morzu (Sea Trial Wizard), które prowadzą przez niezbędne kroki konfiguracji i regulacji.

Tak, asystent dokowania można przeprowadzić zarówno gdy jacht jest w wodzie, jak i na lądzie. Jeśli jacht znajduje się na lądzie, należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca na ruchy steru, aby uniknąć uszkodzenia steru lub innych elementów. Jeśli jacht jest w wodzie, musi on pozostawać nieruchomy podczas wykonywania asystenta.

Asystent Testu na Morzu jest kluczowy do konfiguracji podstawowych czujników autopilota i musi być przeprowadzany w odpowiednich warunkach. Należy go wykonać na spokojnych wodach, gdzie łódź nie kołysze się w spoczynku ani przy bardzo niskiej prędkości oraz nie jest znacząco narażona na działanie wiatru. Ciężar na pokładzie łodzi musi pozostawać zrównoważony przez cały czas trwania procedury.